ثلاثمائة » ( ق ، ص 44 ) . چنان كه كلبرگ يادآور شده است اين بايد همان نسخه اى باشد كه در كتابخانهء قديم نظاميّه بوده و در طرائف مورد استفادهء سيّد رضى الدّين قرار گرفته . « 21 » به هر روى ، اين كتاب ، چه مطابق قول سيّد رضى الدّين ، جلد دوم الغارات بوده باشد و چه آن كتاب مستقلَّى كه شيخ طوسى و نجاشى ياد كرده‌اند ، امروز در دست ما نيست . « 22 » ، مناقب از ابن شهرآشوب ( ق ، ص 127 و 156 ) . صاحب فرحه اجازهء روايت اين كتاب را از پدرش دارد و او از فخار بن معد موسوى روايت مىكند و وى از ابن شهرآشوب ( نگر : ق ، ص 127 و 156 ) . ، المنتظم كه صاحب فرحه آن را از « عبد الصمد بن أحمد بن أبى الفرج الجوزى » خوانده ( ق ، ص 150 ) ؛ و آقاى سيّد تحسين آل شبيب الموسوى ذيل قول او نوشته‌اند : « ما ذكره المصنف . . . غير صحيح و الصواب كما هو معروف هو عبد الرّحمن بن على بن محمّد بن الجوزى » ( ق ، ص 150 ، پىنوشت ) . ، نور الأقاحى النّجديّة از پدر مصنّف فرحة الغرى ، يعنى از سيّد احمد بن موسى ( ق ، ص 49 ) . ، نهاية الطَّلب و غاية السّؤول في مناقب آل الرّسول [ صلَّى الله عليه و آله ] از ابراهيم بن على بن محمّد بن بكروس دينورى ( ق ، ص 152 ) . ابراهيم بن على بن محمّد بن المبارك بن احمد بن بكروس البغدادى الدينورى الحنبلى ، در منابع شرح حالش صاحب كتاب دانسته نشده است ولى از آثار خاندان طاوس معلوم مىشود كه وى چنين كتابى داشته است ؛ هم سيّد عبد الكريم در فرحة الغرى و هم سيّد رضى الدّين ، عمّش ، بارها در طرائف از اين كتاب نقل مطلب نموده‌اند . در كتاب انساب النّواصب ، اثر فارسى على بن داود الاسترآبادى ( زنده در 1085 ه . ق . ) ، هم از نهاية الطَّلب نقل شده كه به عقدهء كلبرگ احتمالا به واسطهء طرائف سيّد رضى الدّين بن طاوس بوده است . « 23 » ، الوصية از محمّد بن على الشّلمغانى ( ق ، ص 153 ) . آقاى سيّد تحسين آل شبيب الموسوى نوشته‌اند : « ذكر النجاشى أنّ له مصنّفات ، و لم يذكر كتاب الوصية الذى ذكره المصنّف ، لكنّه ذكر من جمله مصنّفاته كتاب الأوصياء و لعلّ هذا

--> « 21 » سنج : كتابخانهء ابن طاوس ، ص 275 . « 22 » نگر : همان ، ص 275 و 276 . « 23 » نگر : همان ، ص 473 ، و 474 .